De thuiswedstrijd in de Haagdijk was vlekkeloos verlopen. Maar de spanning liep afgelopen week toch op want Peter Peters uit is altijd lastig. Onze veren thuis gelaten reisden we af naar Schaijk. Met de spanning erop won Dames 1 redelijk gemakkelijk met 1-3 (19-25 13-25 22-25 29-27)

Het teamuitje van vrijdag was redelijk beschaafd gebleven. Ondanks dat Linda een serveerster probeerde te hoeken (waarschijnlijk uit frustratie omdat ze ineens worstvingertjes had gekregen). En het gehele team een onderbroek van een welwillende man signeerde.  Nellie zette geen handtekening maar die liet mooi een streepje achter bij de bilnaad. De groep mannen vlak bij onze tafel had geen interesse in ons, ze hielden meer van Rubens. Misschien kunnen ze over twee weken naar onze wedstrijd komen kijken…. Al met al we hebben het netjes gehouden, weinig drank en iedereen was keurig voor 1.30u thuis.

We verzamelden bij Anneloes, goed verzorgd arrangement. Hoewel sommige teamleden wat angstig waren voor het onschuldige huisdier. Eindelijk werd het duidelijk waarom Lin niet was aangenomen bij de Appie Hein. Sas dreigde op de tafel te springen wanneer "the  beast" werd losgelaten maar niemand geloofde haar.

Op de heenweg hoorde we dat Bren goed had gefloten, Bladel had verloren. De eerste set begon super met een service beurt van Renske. Ook de verdere set liep als gesmeerd. Marian had de diepe service goed onder controle, ook de korte wist ze goed op te eisen. Even liep Peter Peters een paar punten in, maar we maakten de set prima af.

De tweede set begon vergelijkbaar als de eerste set. Renske serveerde weer een prettige voorsprong en verdeelde de ballen goed. De tweede set waren we niet te houden en wonnen we vlot.

De derde set zakten het niveau wat in. Er slopen wat foutjes in waardoor we aan het eind van de set op een kleine achterstand kwamen. De koelbloedige Anneloes wist de set toch uit te serveren door een serie van 6 mooie ballen.

De bonesset ging met ups en downs. Natuurlijk hadden we het zelf al eerder af moeten maken maar nu deed de scheidrechter dit voor ons…Tja. Peter Peters vond de beslissing van de scheids zichtbaar wel terecht.

Na de wedstrijd kreeg Anja nog een pluim (ook wel te gebruiken als veer) van de tegenstander voor haar killer blok. “Dan zijn die trainingen toch niet voor niks.” Merkte onze jarige op.

Scherven brengen geluk, taart niet.

*Voor een titelverklaring lees het stukje van peter peters over de vorige wedstrijd op de onderstaande link.